.jpg)
Barski ljetopis: Otvorena izložba slika Miša Vemića “Snovi koji su me probudili” (FOTO)
Autor: Radomir Petrić
Foto: Feral.bar
U okviru likovnog programa 39. Festivala „Barski ljetopis“,u Umjetničkoj galeriji „Velimir A. Leković“ svečano je otvorena izložba „Snovi su me probudili“ istaknutog crnogorskog slikara Miomira Miša Vemića.
Izložbu je otvorila istoričarka umjetnosti dr Anastazija Miranović koja je istakla da naziv postavke direktno referiše lični kontekst umjetnikovog duhovno – kreativnog buđenja, te da “istovremeno p(r)oziva na angažovanost - buđenje iz uljuljkane letargičnosti svijeta nametnutih obrazaca ponašanja, svijeta snoviđenja, zabluda, predrasuda, stereotipa i uvriježenih mišljenja”.
-Motiv konja u Vemićevom stvaralačkom opusu nadrasta klasičnu animalističku tematiku i postaje univerzalna metafora ljudskog uzusa, borbe i prkosa.
Silovito njištanje đedovog Vranca zapretano u ranom dječačkom sjećanju Vemić kontinuirano dekodira cikulisima slika čija tematika konzistentno istrajava u primordijalnom kriku čovjeka današnjice.
Zvučni i vizuelni šok iz djetinjstva na Sinjajevini postao je pokretački impuls cjelokupnog umjetnikovog stvaralačkog opusa.
Onirički/košmarni motivi konja u svom stihijskom galopu, zanosu, grču, zagrljaju nose strepnje, strahove, borbu protiv praznine savremenog, distopijskog svijeta.
Virtuozni crtež nije u funkciji deskripcije realnog anatomskog fizikuma. Bilo bi suviše jednostavno baviti se isključivo estetskim-navela je Miranović.
Ona je podsjetila da je vjekovima motiv konjske figure eksploatisan u kulturi i istoriji umjetnosti kao simbol plemenitosti, ljepote, snage, izdržljivosti, brzine, ratnog trijumfa...
-Međutim, ovdje je riječ o etici, o deformitetima potaknutim unutrašnjim bilom, krikom i ekspresijom.
Vemićeve predstvave konja su prvenstveno psihološke studije, slike karaktera, stanja.
Svojevrsna likovna ispovijest o prolaznosti, nemoći, stradanju, neprikosnovenoj energiji divljine, njenoj silovitosti, ljepoti i snazi...
Konj kod Vemića postaje medij univerzalnog psihološkog portreta savremenog čovjeka. Animalni antropomorfizam u službi je arhetipske simbolike.
Konji su umjetnikov alter ego, ujedno i arhetispski simbol čovječanstva koje prolazi kroz istorijske i lične golgote.
Razgoračene oči, razjapljene čeljusti, deformisane glave – uplašeni čovjek današnjice koji (sa)osjeća, pati, ali se i bori s brojnim izazovima nesigurno- neizvjesnog, ubrazanog svijeta-kazala je Miranović, dodajući da je ovo umjetnost “angažovanog krika/vapaja protiv otuđenja/odljuđenja, protiv svijeta simulakruma, prividnog spektakla, instant kulture i duhovne praznine, svijeta globalnog nasilja”.
-Vemićeva estetika krika suprotstavlja se estetskom konformizmu. Njegove slike uznemiravaju, bude i izazivaju interakciju/reakciju.
Virtuozno vladanje crtežom, uz dramatičan kolorit žustre, ekspresivne geste, determiniše/deformiše formu koja se nerijetko rastače do ivica apstrakcije.
Ipak, nikad ne posustaje u ekspresivnoj snazi elementarne prepoznatljivosti. Neutralne, tamne pozadine podcrtavaju koncept središta drame/priče kojim dominiraju hiposi izmješteni iz konkretnog istorijskog konteksta.
Vemićevi konji ne pripadaju ni prošlosti, ni sadašnjosti – oni su bezvremeni jahači apokalipse i svjedoci vječitog ljudskog uzusa.
Čovjek koji je bačen u istorijske, društvene, političke i kulturne prekretnice svog vremena, osjeća sigurnost samo u sebi, u sjećanju, unutarnjem jeziku... gdje je pitanje identiteta prvenstveno pitanje integriteta.
Kroz prividno ograničem i bezbroj puta eksploatisan motiv (konja) u istoriji umjetnosti, Vemić uspijeva da izgradi prepoznatljiv i potpuno autonoman umjetnički svijet.
Njegovi radovi nose atmosferu djela velikih majstora renesanse, baroka, prigušenu, toplu svjetlost i duboku, naslućenu tamu, nose snagu neobuzdane žestine koja istovremeno plijeni zamamnom ljepotom i budi proročanskom, isčekivanom strahotom.
Ovaj svojevrsni, pikturalni egzodus u nostos galopom mahnitih konja vraća nas „budnim snovima“ u slikama silovite, uznemirujuće snage Miša Vemića-istakla je Miranović, nakon čega joj se biranim riječima Vemić zahvalio na ovom opsežnom uvidu.
Vemićeva izložba je prvi likovni program u ovogodišnjoj selekciji Barskog ljetopisa, koju potpisuje selektor likovnog programa akademski slikar Goran Ćetković.
Miomir Mišo Vemić (Donja Bukovica, Šavnik, 1954) diplomirao je na likovnom odsjeku Filozofskog fakulteta u Nikšiću, gradu u kojem danas živi i stvara.
Tokom svoje bogate i plodne karijere, Vemić je organizovao Prvo proljećno internacionalno bijenale minijature u Nikšiću (2005) i aktivno učestvovao na brojnim prestižnim međunarodnim umjetničkim simpozijumima i bijenalima.
Njegov rad visoko je vrednovan kako u zemlji tako i u regionu, što potvrđuju i značajna priznanja među kojima se izdvajaju nagrada „Paleta Đure Jakšića“ (Požarevac, 2012), nagrada Internacionalnog bijenala akta u Petrovcu, kao i priznanje „Zoran Matić“ u Požegi.
Iza sebe ima čak 47 samostalnih i ogroman broj kolektivnih izložbi u nekim od najznačajnijih galerija i muzeja širom Crne Gore, Srbije, Makedonije, Hrvatske i Švajcarske.
O univerzalnosti njegovog slikarskog jezika i međunarodnom ugledu najbolje svjedoči činjenica da se njegova djela danas nalaze u brojnim privatnim i javnim kolekcijama u metropolama poput Čikaga, Londona, Budimpešte i Moskve.
 (1) (2).png)
.png)
.jpg)